Geliri

Kendisinin herhangi bir işte çalıştığı bilinmiyor. “Öyleyse, geçimini ne ile sağlıyordu?” sorusu akla gelebilir. Kaynaklardan edinilen bilgilere göre, devletten maaş alıyordu. Fakat onu, hemen muhtaçlara dağıtıyor; şiddetle ihtiyaç duyduğu kadarı dışında, ehline bir şey bırakmıyordu[300]. Maaşı kesildiği[301] zamanlar, geçim sıkıntısından, çok zor durumda kaldığı olmuştur. Bununla beraber o, verdiği hükümler karşılığında bir şey almazdı[302].

 

 

Gelir kaynaklarından biri de Devlet adamlarının ve dostlarının verdiği hediyelerdi. Meselâ, Ebû Nuaym el-Esbahânî, “İbn Hubeyra’nın yanından çıktıktan sonra, Hasen’e çeşitli güzel hediyeler ve dört bin dirhem verildi.” demektedir[303]. Ancak, her evine gelenden hediye kabul etmediğini de kaydetmek gerekir. Bu hususu, şu olay çok açık bir şekilde ortaya koymaktadır: 

Horasan’dan gelen bir adam, meclisinden ayrıldıktan sonra, içinde beş bin dirhem ve güzel on elbise olan hediyeyi uzatarak, “Ey Ebû Sa’îd, bu nafakan, bu da elbisendir!” demesi üzerine; Hasen, bu sözün söyleniş biçimini ve tavrı uygun bulmamış olacak ki, “Allah’ü taâlâ sana sıhhat ve âfiyet versin; nafakanı ve elbiseni beraberinde götür; bunlara bizim ihtiyacımız yoktur; benim yerimde olan biri, bu gibi şeyleri halktan kabul ederse, kıyamet günü hiçbir şeyi olmadığı halde, Allah’ü taâlâ’nın huzuruna çıkar.[304]” diyerek reddetmiştir. 

Demek ki, Hasen, devletin yardımı ile yöneticilerin hediyeleri dışındaki atıyyeleri kabul etmiyordu. Yalnız burada, yakın arkadaşlar arasında olan hediyeleşmeleri, daima istisna olarak göz önünde bulundurmalıdır. 

Bazan Hasen, komşu ve dostlarını ziyaret eder; onların yanında yemek yer; bir iş için valinin huzurunda bulunur veya birinin hâcetini gidermek için, dışarı çıkardı. Seher ve teheccüde kalkabilmesine yardımcı olsun diye kaylûle vaktinde istirahat ederdi[305]. Bazı hallerde, Hasen, kardeşi Sa’îd’in oğluna, para yardımında  dahi bulunurdu[306]. 

 

[300] İbn Sa’d, a.g.e., VII,124. 

[301] Câhiz, el-Buhalâ’, s.171. 

[302] İbn Sa’d, et-Tabakât, VII,125. 

[303] Ebû Nuaym Ahmed ibn Abdillâh el-İsfahânî, Hılyetu’l-Evliyâ’. Beyrût 1389/1968, II,268. 

[304] Ebû Hâmid Muhammed ibn Muhammed el-Gazâlî, İhyâu ulûmi’d-dîn, Mısır 1269/1852, I,41. 

[305] Gazâlî, a.g.e., I,215. 

[306] İbn Sa’d, et-Tabakât, VII,128.

Explore posts in the same categories: Geliri, Hasan Basri

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: